رئیس کمیته حکمرانی کنفرانس: در ایران سه کانسپت اصلی یعنی دیجیتال، هوشمند و پایدار مسیر آینده را مشخص میکنند
✅در ایران سه کانسپت اصلی یعنی دیجیتال، هوشمند و پایدار مسیر آینده را مشخص میکنند
⭕️مهدی الیاسی، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی و رئیس کمیته حکمرانی، در نشست تخصصی «تصویر ایران آینده بر مدار نوآوری» نوزدهمین کنفرانس مدیریت فناوری و نوآوری:
🌀همیشه به این فکر میکردم که چرا با وجود آگاهی از تحولات شتابان جهان، احساس میکنیم در جای خود ایستادهایم. برای من واضح است که ایران در آستانه یک پنجره فرصت کوتاه قرار دارد، به ویژه در حوزه هوش مصنوعی. اما نگرانم که اگر تصمیمگیری سریع و مواجهه فعال نداشته باشیم، تا سال ۲۰۳۵ با مشکلات فناورانه عمیقی روبرو خواهیم شد.
🌀در سالهای اخیر، مشاهداتم به من نشان داده که جامعه نخبگانی و فعالان ما گویی به شکل «آگاهانه» در برابر تحولات آینده ایستادهاند. به جای آنکه در شکلدهی به تغییرات پیشرو نقش ایفا کنند، ترجیح دادهاند تنها نظارهگر باشند. این انتخاب برایم نگرانکننده است، زیرا میتواند ما را از مهمترین فرصتهای فناوری، اجتماعی و اقتصادی محروم کند.
🌀من از سال ۱۳۹۶ برنامهای را برای مطالعه آیندهنگاری شروع کردم. در این مسیر، متوجه شدم که نخبگان ما — که باید پیشران تغییر باشند — آگاهانه کنار ایستادهاند و منتظر ماندهاند تا ببینند چه اتفاقی خواهد افتاد.
🌀به نظر من، ما در شکلدهی به آینده چهار گروه اصلی داریم: نهاد حاکمیت، جامعه نخبگانی، مردم عادی و فعالان اقتصادی. در تجربهام دیدم که نهاد حاکمیت شاید در توقف یا تخریب مؤثر باشد، اما در ساختن آینده آنطور که فکر میکنیم تأثیرگذار نیست. اثرگذاری واقعی را در دست جامعه نخبگانی و مردم عادی میبینم.
🌀همیشه در سخنانم بر مفهوم «شهروند زمانه» تأکید دارم. من معتقدم هر فردی میتواند همزمان شهروند، نخبه و تکنوکرات باشد. مسئله این است که باید آگاهانه نماینده تحولات باشیم. انتخاب بین کنار ایستادن یا مواجهه فعال، تفاوت اصلی مسیر آینده ما را رقم میزند.
🌀در مطالعات جهانیام درباره مگاترندها، به این نتیجه رسیدهام که کلانروندهای اجتماعی، اقتصادی و فناوری — مانند تنشهای قومی و مذهبی، افزایش نابرابری، پیری جمعیت و انقلاب هوش مصنوعی — هستند که مسیر حرکت کشورها و سازمانها را تعیین میکنند.
🌀در بستر ایران، به نظر من سه مفهوم اصلی — دیجیتال، هوشمند و پایدار — هستند که باید مسیر آینده ما را مشخص کنند. اما متأسفانه احساس میکنم جامعه نخبگانی ما هنوز آگاهانه انتخاب نکرده است که با این روندها روبرو شود و در آنها نقش ایفا کند.
🌀برایم روشن است که تفاوت کشورهایی مانند منطقه خلیج فارس یا چین در مواجهه با آینده، لزوماً به دانش بیشتر آنها برنمیگردد، بلکه به انتخاب فعالانهشان بازمیگردد. ما هنوز انتخاب نکردهایم که به سوی آیندهای دیجیتال، هوشمند و پایدار حرکت کنیم — و این تعلل ممکن است ما را برای همیشه از فرصتهای تاریخی دور نگه دارد.
پاسخها