عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران: قفلشدگی ارتباط بومسازگان نوآوری، مانع توسعه منطقهای در ایران
✅قفلشدگی ارتباط بومسازگان نوآوری، مانع توسعه منطقهای در ایران
⭕️علیرضا مسیبی، عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران، در پنل «قفلشدگی ارتباط بومسازگان نوآوری و توسعه منطقهای» نوزدهمین کنفرانس مدیریت فناوری و نوآوری:
🌀بر این باورم که قفلشدگی تعاملات بین نهادی و ناکارآمدی اکوسیستم نوآوری، توسعه متوازن مناطق ایران را بهطور جدی تهدید میکند. برای رفع این موانع، همکاری فعال دانشگاهها، شرکتها و نهادهای حکومتی را ضروری میدانم.
🌀در بررسی چالشهای اساسی توسعه منطقهای و اکوسیستم نوآوری در ایران، به پیچیدگیهای بستر منطقهای اشاره میکنم: علیرغم فعالیت گسترده نهادها، بازیگران و فناوریها در سطح ملی و محلی، توسعه منطقهای ما هنوز با پدیده قفلشدگی مواجه است.
🌀من میبینم که بسیاری از سیاستها و برنامهها در سطح جغرافیایی و منطقهای، کارآمدی لازم را ندارند و اثربخشی واقعی روی توسعه متوازن و پایدار مناطق از خود نشان نمیدهند.
🌀به توضیح این نکته میپردازم که این قفلشدگی ناشی از ضعف تعاملات بین نهادی ناتوانی در پاسخ سریع به نیازهای محلی و فقدان هماهنگی میان بازیگران مختلف اکوسیستم است.
🌀من بر اهمیت حیاتی اکوسیستم نوآوری تأکید میکنم و میگویم که این اکوسیستم شامل بازیگران، فعالیتها و فناوریهایی است که باید به صورت زنده و تکاملی عمل کنند، اما متأسفانه در ایران بسیاری از پروژهها در حالت نیمهفعال یا ناکارآمد باقی ماندهاند.
🌀با معرفی برخی تجربههای موفق جهانی مانند سیلیکونولی و پروژههای اروپایی بهعنوان نمونههای قابل الگوبرداری، تأکید میکنم که تقویت ارتباطات بین نهادی، ارتقای همکاری میان دانشگاهها، شرکتها و نهادهای حکومتی، و تمرکز بر اهداف توسعه پایدار، میتواند اثربخشی اکوسیستم نوآوری در سطح منطقهای را بهطور قابل توجهی افزایش دهد.
🌀همچنین، به چالشهای زیستبومی و اقتصادی مناطق مختلف کشور، از جمله آلودگی هوا، خشکسالی، بیابانزایی، ناترازی انرژی و بیکاری اشاره میکنم. معتقدم که برای رفع این مشکلات، نیازمند ساختار نظمی مستحکم و سیاستگذاری هوشمندانه در سطح منطقهای هستیم.
پاسخها