رئیس انجمن: سیاست فعال و سرمایهگذاری هوشمندانه، شرط تبدیل به هاب فناوری در منطقه
✅سیاست فعال و سرمایهگذاری هوشمندانه، شرط تبدیل به هاب فناوری در منطقه
⭕️مهدی محمدی، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران و رئیس انجمن مدیریت فناوری و نوآوری ایران در نشست تخصصی «تصویر ایران آینده بر مدار نوآوری» نوزدهمین کنفرانس مدیریت فناوری و نوآوری:
🌀در این دوره از تحولات شتابان، به عنوان کسی که پیوسته تحولات هوش مصنوعی را دنبال میکنم، نگرانی عمیقی دارم. به نظر من ایران با تاخیر نسبت به بازیگران اصلی وارد عرصه هوش مصنوعی شده و زمان برای جبران، بسیار محدود است. من معتقدم اگر در طراحی آیندهای مبتنی بر این فناوری موفق عمل نکنیم، تا ده سال آینده با شکافی عظیم و جبرانناپذیر روبهرو خواهیم شد.
🌀همیشه در سخنرانیها و بحثهایم تأکید میکنم که جهان در حال تجربه یک بازی اقتصادی و فناوری کاملاً جدید است. این بار، برخلاف انقلابهای صنعتی گذشته، تغییر تنها به فناوری محدود نیست؛ بلکه به طور همزمان دارد بنیانهای اجتماعی، اقتصادی و سازمانی ما را هم دگرگون میکند.
🌀برایم جالب است که ببینم هوش مصنوعی چگونه نوآوری را دموکراتیک کرده است. دیگر شرکتهای بزرگ تنها موتور پیشرفت نیستند. مثلاً به خاطر دارم دانشجویی برای رستوران کوچک خود، تنها در چند ساعت یک نرمافزار حسابداری مبتنی بر هوش مصنوعی ساخت. این اتفاق برایم نشانه واضحی بود که عصر انحصار در نوآوری به سر آمده است. این تحول به نظر من جامعه را به دو دسته تقسیم خواهد کرد: پیشگامان هوشمند و جاماندگان.
🌀از نظر من، هوش مصنوعی تمام لایههای یک سازمان را تحت تأثیر قرار میدهد. ساختارهای سلسلهمراتبی و قدیمی دیگر پاسخگو نیستند. در دروس و مشاورههایم همیشه میگویم سازمانها باید ذهنیت خود را تغییر دهند: از رقابت محض به سمت همکاری، و از یک ماشین کارآمد به یک ارگانیسم زنده و یادگیرنده حرکت کنند. تنها اینگونه است که میتوانند در برابر این تغییرات سریع تابآوری داشته باشند.
🌀من این تحول را در سه گذار اصلی خلاصه میکنم:
اول، حرکت از اتوماسیون ساده به اتوماسیون شناختی.
دوم، تغییر ساختار از سلسلهمراتبی به شبکهای.
و سوم، تبدیل کسبوکار از یک ماشین ثابت به یک ارگانیسم پویا و یادگیرنده.
به نظر من، این تغییرات نیازمند بازنگری اساسی در ذهنیت مدیران و استراتژیهای حاکمیتی است.
🌀وقتی به آینده ایران در دهه پیش رو فکر میکنم، حس میکنم پنجره فرصت ما بسیار کوتاه است. باور دارم تنها کشوری که سیاستهای فعال و سرمایهگذاری هوشمندانهای را به سرعت در پیش بگیرد، میتواند به قطب فناوری در منطقه تبدیل شود.
🌀در تحلیلهایم، چهار سناریوی محتمل را پیشبینی میکنم: از بهترین حالت که «پذیرش سریع و پیشرفت منطقهای» است، تا بدترین سناریو که «انزوای اقتصادی و عقبماندگی فناورانه» خواهد بود.
🌀نگرانی بزرگ من این است که اگر نتوانیم آیندهای مبتنی بر هوش مصنوعی را به درستی طراحی و مدیریت کنیم، تا سال ۲۰۳۵ نه تنها با شکافی عمیق مواجه خواهیم شد، بلکه یکی از بزرگترین فرصتهای تاریخ معاصرمان را نیز برای همیشه از دست خواهیم داد. این فرصت اکنون در دستان ماست و انتخاب با خودمان است.
پاسخها