دانشیار دانشگاه تهران: حل ابرچالش‌های حوزه انرژی چه‌طور ممکن می‌شود؟

✅حل ابرچالش‌های حوزه انرژی چه‌طور ممکن می‌شود؟

⭕️مصطفی صدری، دانشیار دانشگاه تهران در افتتاحیه نوزدهمین کنفرانس مدیریت فناوری و نوآوری:

🌀همیشه برایم این پرسش مطرح بوده که چطور می‌توانیم ابرچالش‌های حوزه انرژی را حل کنیم. این فقط یک سؤال تخصصی نیست؛ برای من یک دغدغه شخصی و حرفه‌ای عمیق است.

🌀سال‌هاست که کشور ما و بسیاری از جوامع جهان با فهرستی طولانی از این چالش‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند. گاهی با خودم فکر می‌کنم، چطور بشریت توانست انسان را به کره ماه بفرستد، اما هنوز در حل مسائلی مانند بحران آب و انرژی، یا حتی فقر و بی‌سوادی، احساس ناتوانی می‌کند؟ این تضاد همیشه ذهن مرا درگیر کرده است.

🌀از نظر من، کلید حل این معما در بازتعریف مفهوم «ماموریت» نهفته است. قبلاً فکر می‌کردم مأموریت‌ها صرفاً پروژه‌های فناورانه عظیم، مانند پروژه آپولو، هستند. اما حالا عمیقاً باور دارم که مأموریت‌های امروز باید فراتر از فناوری بروند. باید بتوانند طیف گسترده‌ای از افراد — از مردم عادی و خانواده‌ها تا نهادهای اقتصادی و فرهنگی — را درگیر کنند. بحران انرژی فقط یک مشکل مهندسی نیست؛ یک مسئله پیچیده اجتماعی، اقتصادی و رفتاری است که تنها با همکاری بین‌رشته‌ای و فراگیر می‌توان به آن نزدیک شد.

🌀برای من الهام‌بخش بوده که بدانم مسائل حیاتی مانند انرژی باید به یک دغدغه عمومی و روزمره تبدیل شوند — چیزی که سر میز شام خانواده‌ها درباره‌اش صحبت می‌کنند یا در نقاشی کودکان مدرسه‌ای نمود پیدا می‌کند. تنها در این صورت است که می‌توان امیدوار بود ابرچالش‌ها راه‌حل‌های واقعی پیدا کنند.

🌀من معتقدم که دولت در این مسیر نقش محوری دارد، اما نه به شکل سنتی. دولت نباید صرفاً یک ناظر یا تأمین‌کننده منابع باشد. به نظر من، دولت باید مانند رهبر یک ارکستر شود — نهادی توسعه‌گرا و پیشرو که توانایی هماهنگ‌کردن همه ظرفیت‌ها، از شهروندان گرفته تا بخش خصوصی و دانشگاه‌ها، را داشته باشد. کار دولت انجام کارهایی است که هیچ کس دیگر نمی‌تواند انجام دهد: ایجاد هماهنگی، هدایت جمعی و شکستن مرزهای بخشی.

🌀باور راسخ من این است: حل ابرچالش انرژی نیازمند تلفیقی از نوآوری است — نه فقط نوآوری فناورانه، بلکه نوآوری در نهادها، در رفتارهای اجتماعی و در مدل‌های همکاری. این راه دشواری است، اما اگر همگی — من، شما و همه جامعه — آن را مأموریت شخصی خود بدانیم، قطعاً ممکن خواهد شد.